ساختمان بدن

بدن یک استراکود به یک بخش قدامی یا سر cephalon و یک بخش سینه ای Thorax تقسیم می گردد. استراکودها کاربردهاى فراوانى دارند که مهمترين آنها تعيين سن سنگ هاى رسوبى وشناخت محيط هاى رسوبى است. براى جداسازى آنها معمولاً از شيل ومارن استفاده مى شود روش آماده سازى آنها مانند فرامينفرهاست.(استراکودها در مقاطع نازک و با ميکروسکوپ نورى صرفاً قابل شناسايى هستند ولى تشخيص جنس وگونه آنها با مطالعه توسط ميکروسکوپ بينوکولار امکان پذير است).

 

استراکودها در مارن، شيل، مارن کمى آهکى ،آهکى مارنى ، ماسه، سيلت و رس فراوان هستند. استراکد ها دارای تنوع اکولوژیکی بالایی هستند، آن ها قادر به زندگی در آب های شیرین، لب شور، شور و بسیار شور می باشند. استراكد هاي دريازي قادرند از اعماق كم تا زياد (حدود 2800 متر) زندگي كنند، اغلب گونه هاي استراكد در اندازه هاي ميكروسكوپي اند (5/1-4/0 ميليمتر) اگر چه بعضي انواع آب شيرين بزرگتر بوده و به 30 ميليمتر نیز مي رسند.

اسکوله کودونت Scolecodont))

اسکلوکودونت قسمتهاي دهانی وکتینی کرم هاي دریایی می باشند. آنها بخش هاي ارگانیکی بوده و به صورت اجزاي پراکنده همراه با آکریتارش ها و کیتنوزوآن ها در شیل هاي دریایی دیده می شوند. این گروه از میکروفسیل ها داراي ثبت هاي پراکنده از اردویسین آغازین تا عهد حاضر می باشند. آنها درآهک ها وشیل هاي دریایی کم عمق اردویسین بالایی – دونین بیشترین تنوع رادارند. اسکوله کودونت ها کاربرد کمی در بایواستراتیگرافی دارند.

کنودونت ها

کنودونت ها گروهی از میکروفسیل هاي فسفاتی و با منشاء نامشخص هستند. هستند. گستره چینه شناسی این گروه از کامبرین تا تریاس بوده و اندازه آنها بین 2/0 تا 6/0 میلیمتر می باشد. شکل کنودونت ها متغییر و از مخروطی ، شانه مانند تا صفحه اي شکل است. فسیل این گروه از موجودات با رادیولر ها ، گراپتولیت ها وماهی ها یافت شده و به نظر می رسد که آنها نیز به شکل پلانکتون یا نکتون زندگی می کرده اند.

فسیل کنودونت در سنگ هاي دریایی مانند ماسه سنگ ها ، آهک ها و شیل ها یافت می شود. در جاییکه سرعت رسوبگذاري کم باشد، فراوانی کنودونت ها بیشتر است. تنوع و فراوانی کنودونت ها در طی سیلورین همراه با نزول بوده ، اما در دوره دونین مجددا گسترش می یابند. از اواخرکربونیفر از شمار کنودونت ها کاهش می یابد و در طی تریاس پسین آنها منقرض می شوند.

آنها یکی از اولین گروه ها براي بایواستراتیگرافی ته نشست هاي کم عمق دریایی در طی پالئوزوئیک بوده و بایوزون متعدد جهانی و ناحیه اي بر اساس کنودونت تعریف شده است. تاکنون حدود 150 بایوزون براي توالی رسوبی کامبرین تا تریاس تعریف شده و مرز شماري از اشکوب ها ودورها ي زمین شناسی بر مبناي اولین ظهور کنودونت ها استوار می باشد.

کالپیونل ها (Calpionella )

کالپیونل ها گروهی از میکروفسیل ها دریایی پلانکتون با دیواره آهک هیالین می باشند. صدف گلدانی شکل آنها لوریکا نام داشته و از دوبخش گردن وبخش اصلی تشکیل شده است. آنها یکی از ابزار هاي مهم بایواستراتیگرافی و تطابق نهشته هاي آهکی در قلمرو تتیس می باشند.

 

داینو فلاژله ها

داینوفلاژله ها یا داینوفیسه آ یا پیروفیت ها گروهی از جلبک هاي یوکاریوتی سیلیسی تک سلولی ستاره اي شکل با دیواره هاي مقاوم هستند. اندازه آنها بین دو تا 150 میکرون می باشد. آنها به شکل انگلی ، همزیست وپلانکتون در محیط هاي آبی زندگی می کنند. این گروه از میکروفسیل ها هم داراي ویژگی هاي گیاهی وهم ویژگی هاي جانوري دارند. اولین ثبت فسیلی داینو فلاژله ها از طبقات سیلورین بوده نمونه هاي فسیلی آنها از توالی هاي پرمین و تریاس نیز گزارش شده است. با این وجود تا ژوراسیک از تنوع کمی برخورداربودند. در طی کرتاسه از تنوع گسترده اي برخوردارشده واز میوسن به بعد از فراوانی انها کاسته شده است.

اسپور و پولن ( Spore & Pollen )

اسپور (هاگ) و گرده (پولن) بعنوان اندام تولید مثل گیاهان می باشند. آنها توسط گیاهان خشکی منتشر شده، بنابر این بیشتر آنها در محیط هاي قاره اي و خشکی پراکنده می باشند. ولی با توجه به قدرت پراکندگی آنها، این گروه از میکروفسیل ها نه تنها در سنگ هاي قاره اي، بلکه در نهشته هاي دریایی نیز دیده می شوند.

اندازه انها بین 2تا 200 میکرون بوده و دیواره اي مقاوم بنام اسپوروپولینین دارند. اسپور ها توسط سرخس ها و خزه شکلان و پولن نیز توسط گیاهان عالی تولید می شود.

اولین فسیل گزارش شده از هاگ گیاهان از سنگ هاي سیلورین بوده و در طی دونین آنها به لحاظ منشاء تولید از تنوع گسترده اي برخودار می شوند. علاوه بر این، اولین فسیل دانه نیز از دونین گزارش شده است.

گرده ها در طی کربونیفر از گسترش وسیعی بر خوردار می باشند. درگذر دوره کربونیفر به پرمین از شمار هاگ ها کاسته و تنوع پولن افزایش می یابد. در ژوراسیک گرده هاي بازدانگان از فراوانی زیادي برخوردار می باشند. در طی کرتاسه پسین، فسیل دانه هاي تک لپه ایها به ثبت میرسد که تا امروز نیز گسترش دارند.

کوکولیتوفوریده ( Cocolith / cocolithophorida )

کوکولیتوفر ها گروهی از نانوفسیل هاي وابسته به جلبک ها تک سلولی زرد یا کریزوفیتا هاي دریایی می باشند. اندازه آنها بین ده تا پنجاه میکرون بوده و شکل آنها کروي ، گلابی شکل تا دوکی مانند است. اینگروه از جلبک ها به شکل پلانکتون و در نواحی استوایی زندگی می کنند. این نانو فسیل هاي آهکی از صفحاتی تشکیل شده اند که کوکولیت Coccolith )) نام دارند.